زندگینامه استاد محمدحسین یگانه
شادروان محمد حسین یگانه به سال 1297در قوچان متولد شد. از ده سالگی دوتار می نواخت.
عوض محمد وخان محمد بخشی نخستین استادانش بودند. بعد از شهریور 1320 نزد استاد محمد جوزانی که سر آمد دوتار نوازان منطقه بود به فراگیری دوتار پرداخت. جوزانی از شاگردان غلام حسین زیره وگی، موسیقی دان نامی شمال خراسان بود و شیوه ی نوازندگی یگانه متاثر از شیوه ی این موسیقی دان بزرگ بود. جوزانی ماه ها در خانه ی یگانه به سر می برد و یگانه به او خدمت می کرد و از میراث گرانبهایش بهره می گرفت.
استاد یگانه بر سبک های گوناگون دوتار نوازی خراسانی، مانند سبکهای دوتار ترکمنی، با خرزی و قوچانی، کردی و ترکی محلی تسلط داشت و سال ها علی اکبر خوان و شهادت خوان بوده است. او در نواختن دوتار، خواندن آواز، ساختن ساز و سرودن شعرهای کردی، ترکی و فارسی مهارت داشت و تکنیک نوازندگی اش، بویژه در تکیه ها و تزیین های مضراب و قدرت پنجه بسیار برجسته بود. یگانه برخی از داستان های ترکی و ترکمنی رایج در منطقه قوچان مانند "ابراهیم ادهم" و "زهره و طاهر" را به شعر فارسی برگرداند.
در جشن هنر 1352، ابراهیم ادهم را در سرای مشیر اجرا کرد. هنگام اجرای همین برنامه بود که استخوان انگشت استاد شکست و او غرق در طوفان امواج مضرابهایش، درد را حس نکرد و شهد هنر یگانه اش را به کام شنوندگان برنامه اش ریخت. او کمانچه و دوتار نیز می ساخت و دوتارهای ساخته او از بهترین سازهای شمال خراسان بود. علی غلامرضایی آلمه جوغی و محمد یگانه (فرزند استاد یگانه) از بهترین شاگردانی هستند که او تربیت کرده است.
این دوتارنواز بزرگ شمال خراسان در سال 1371 چشم از جهان فرو بست.
عوض محمد وخان محمد بخشی نخستین استادانش بودند. بعد از شهریور 1320 نزد استاد محمد جوزانی که سر آمد دوتار نوازان منطقه بود به فراگیری دوتار پرداخت. جوزانی از شاگردان غلام حسین زیره وگی، موسیقی دان نامی شمال خراسان بود و شیوه ی نوازندگی یگانه متاثر از شیوه ی این موسیقی دان بزرگ بود. جوزانی ماه ها در خانه ی یگانه به سر می برد و یگانه به او خدمت می کرد و از میراث گرانبهایش بهره می گرفت.
استاد یگانه بر سبک های گوناگون دوتار نوازی خراسانی، مانند سبکهای دوتار ترکمنی، با خرزی و قوچانی، کردی و ترکی محلی تسلط داشت و سال ها علی اکبر خوان و شهادت خوان بوده است. او در نواختن دوتار، خواندن آواز، ساختن ساز و سرودن شعرهای کردی، ترکی و فارسی مهارت داشت و تکنیک نوازندگی اش، بویژه در تکیه ها و تزیین های مضراب و قدرت پنجه بسیار برجسته بود. یگانه برخی از داستان های ترکی و ترکمنی رایج در منطقه قوچان مانند "ابراهیم ادهم" و "زهره و طاهر" را به شعر فارسی برگرداند.
در جشن هنر 1352، ابراهیم ادهم را در سرای مشیر اجرا کرد. هنگام اجرای همین برنامه بود که استخوان انگشت استاد شکست و او غرق در طوفان امواج مضرابهایش، درد را حس نکرد و شهد هنر یگانه اش را به کام شنوندگان برنامه اش ریخت. او کمانچه و دوتار نیز می ساخت و دوتارهای ساخته او از بهترین سازهای شمال خراسان بود. علی غلامرضایی آلمه جوغی و محمد یگانه (فرزند استاد یگانه) از بهترین شاگردانی هستند که او تربیت کرده است.
این دوتارنواز بزرگ شمال خراسان در سال 1371 چشم از جهان فرو بست.
+ نوشته شده در ساعت 8:57 توسط میثم رودکی
|
